02177512236 - 02177513268

سیستم مدیریت محتوای طلوعسیستم مدیریت محتوای طلوع

مقاله درباره آی پی ورژن 6

مقاله درباره آی پی ورژن 6

 
مقدمه:
در اوایل دهه 1990 مشخص شده بود که تغییر ایجاد شده به شبکه طبقه بندی نشده ده سال قبل برای جلوگیری از رده خرج نشدن آدرس IPV4 کافی نیست و نیاز به تغییرات بیشتری در IPV4  وجود دارد. در زمشتان سال 1992 ،سیستمهای چند منظوره به گردش در آمدند و در پاییز 1993 ،IETF فرخوانی را برای آگاهی عمومی (RFC 1550( منتشر کرد و گروههای کاری "IPng Area" را ایجاد کرد. Ipng بوسیله گروه کاری مهندسی اینترنت (IETF) در 25 ژولای 1994 همراه با تشکیل چندین گروه کاری تحت نام " نسل بعدی IP" ایجاد شد. در سال 1996 یک سری از RFCها برای تعریف IPV6 منتشرشد که با RFC2460 شروع میشد. ( در ضمن IPV5 به اندازه IPV4  موفق نبود ،اما یک پروتکل تجربی برای پشتیبانی صوت و تصویربود.)
 

 

خصوصیات IPV6
انتظار میرفت که IPV4 در کنار IPV6 از آینده قابل پیش بینی حمایت کند . ولی ، کلاینتها/سرورهای  IPV4 به تنهایی قادر به ارتباط مستقیم با کلاینتها/ سرورهای IPV6 نبود ، و به سرورهای واسطه با کار مشخص یا سرورهای انتقالی پروتکل NAT-PT نیاز بود. آدرسهای رایگان IPV4 در سال 2010 ، زمانی که برای استهلاک تجهیزات فعلی صرف میشود ، از رده خارج می شوند.
IPV6 یک نمونه گسترش یافته محافظه کارانه از IPV4 است. پروتکلهای انتقالی و لایه ای برای کار با IPV6 نیاز به تغییرات خیلی کم یا اصلاً نیازی به تغییر ندارند ، استثنا در این زمینه فقط شامل پروتکلهای کاربردی که آدرسهای لایه ای / شبکه ای را شامل میشوند ،می باشد. (همانند FTP یا NTPv3).
 

 

فضای آدرسی بزرگتر:
با اینحال ، کاربردها اغلب نیاز به تغییرات کوچکی و کامپایلر مجدد دارند تا بتوانند در IPV6 کار کنند.
ویژگی عمده IPV6 این است که فضای آدرسی در آن بزرگتر شده است ،آدرسها در IPV6 ،128 بیت طول دارند در صورتی که این اندازه در مورد IPV4 ،32 بیت است.
فضای آدرسی بزرگتر از خروج بالقوه فضای آدرسی IPV4 بدون نیاز به انتقال آدرس شبکه و سایر تجهیزاتی که ماهیت سر به سر ترافیک اینترنتی را بهم میزند ، جلوگیری می کند. این ویژگی ، با اجتناب از نیاز به طرحهای پیچیده زیر شبکه ای ، باعث تسهیل مدیریت شبکه های متوسط و بزرگ می شود. ایجاد زیر شبکه ،بصورت ایده آل ، باعث تبدیل هدف به تقسیم بندی منطقی یک IP  شبکه برای اجرای بهینه و دسترسی مطلوب میشود.
 

 

پیکربندی خودکار هاستهای بدون تابعیت
اشکال اندازه بزرگ آدرس این است که IPV6 دارای پهنای باند اضافی بیش از IPV4 است، که ممکن است در مناطقی که پهنای باند محدود است دچار مشکل گردد (از فشرده کردن عنوان برخی مواقع می توان برای کاهش این مشکل استفاده کرد).
هاستهای IPV6 می توانند بهنگام اتصال به یک شبکه IPV6 در حال اجرا به صورت خودکار پیکر بندی گردند. زمانی که برای اولین بار به یک شبکه متصل میشوید، هاست یک درخواست مولتی کاست لینک محلی را برای پیکربندی پارامترها ارسال می کند ؛ اگر پیکربندی مناسب باشد ، روتورهای به هر درخواست در بسته آگهی روتور که در بردارنده پارامترهای پیکربندی شده شبکه – لایه باشد ،پاسخ می دهد.
اگر پیکر بندی خودکار IPV6 مناسب نباشد، هاست می تواند از پیکربندی خودکار مناسب (DHCPv6) یا پیکر بندی دستی استفاده کند.
 

 

مولتی کاست (Multicast)
پيكر بندي خودكار بدون تابعيت فقط براي هاستها مناسب است و روتورهاي بايد به صورت دستي پيكربندي شوند.
Multicast بخشي از پروتكل مبنا در IPV6 است. اين بخش در طرف مقابل IPV4 قرار دارد كه در آن مولتي كاست به صورت اختياري مي باشد.
بيشتر محيطها در حال حاضر زيرساختارهاي شبكه اي خود را به گونه اي تنظيم نم كنند كه مولتي كاست را انجام دهند. به اين معنا كه ، جنبه لينكي مولتي كاست كار خواهد كرد ولي جنبه مكاني، جنبه سازماني و جنبه جهاني مولتي كاست انجام نخواهد شد.
IPV6 فاقد يك وسيله لينك-محلي است ، همان اثري كه از طريق مولتي كاست كردن گروه تمام هاست بدست ميآيد. (FF::1).
 

 

براي گسترش يك شبكه جهاني مولتي كاست IPV6 مورد استفاده قرار مي گيرد.
 
Jumbograms
در IPV4 بسته ها به اندازه 64 كيلو بايت محدود شده است . هنگام ارتباط بين بخشها يا ارتباط بين لينكها باحداكثر واحد انتقال بيش از 65576 گروه هشت تايي ،IPV6 براي بسته هايي كه با اين محدوديت مواجه هستند بهترين پشتيباني را انجام مي دهد،به اين حالت jumbograms مي گويند كه مي تواند تا 4 گيگا بايت را پشتيباني نمايد. استفاده از

 

jumbograms مي تواند بازده را در شبكه هاي با MTU بالا بهبود بخشد.
 
امنيت شبكه لايه
IPsec ،پروتكل مربوط به رمزگذاري و تععين اعتبار IP شبكه – لايه ، يك بخش مرتبط با پروتكل مبناي مورد استفاده در IPV6 است ، كه بر عكس IPV4 مي باشد كه در آن اين بخش اختياري است (ولي معمولاً مورد استفاده قرار مي گيرد).
وضعيت گسترش:
پويايي:بر خلاف IPV4 موبايل ، IPV6 موبايل (MIPV6) از مسيرگذاري سه جانبه دوري ميكند و بنابراين داراي بازده اي به اندازه IPV6 معمولي است. اين مزيت به شدت فرضي است ، زيرا نه MIP و نه MIPV6 امروزه به طور گسترده ، توسعه نيافته اند.
از دسامبر 2005 ، IPV6 براي بخش كوچكي از آدرسهاي فعال در اينترنت قابل دسترسي براي عموم اعمال شد ، البته همزمان از IPV4  نيز استفاده ميشود. پذيرشIPV6 با معرفي مسيرگزيني دورن دوميني بدون طبقه بندي (CIDR) و انتقال آدرس شبكه (NAT) ،كه هر كدام داراي تاثير جزيي بر خروج فضاي آدرسي دارند ، كاهش يافته است. پاول ميلسون ،(مدير APNIC) در سال 2003 گفت كه ،بر آورد ميشود كه ميزان آدرسهاي در دسترس IPV4 بر اساس نرخ رشد فعلي ، كم خواهد شد ، تا اينكه در سال 2023 فضاي در دسترسي نخواهيم داشت. در حاليكه در سپتامبر 2005 گزارشي از سيسكو نشان ميداد كه ميزان فضاي آدرسي در دسترس ظرف مدت 4 تا 5 سال ديگر به اتمام مي رسد. همچنين در نوامبر 2006 ،در يك گزارش به روز شده ، اعلام شد كه مقدار IANA از آدرسهاي اختصاص داده نشده ، در مي 2011 به اتمام خواهد رسيد، كه با توجه به رجيسترهاي اينترنت منطقه اي اين وضعيت در آگوست 2012 اتفاق خواهد افتاد. اين گزارش همچنين نشان داد كه اگر آدرسهاي تخصيص يافته استفاده نشده باز پس گرفته شود و براي تقاضاي فعلي مورد استفاده قرار گيرند ، تخصيص آدرس IPV4 مي تواند تا سال 2024 ادامه پيدا كند. دولت ايالات متحده ،اعلام كرده است كه زيرساختهاي شبكه ايي تمام موسسات فدرال بايد تا سال 2008 ، IPV6 را ساپورت كنند. اما براي انجام اين كار دو چالش وجود دارد:
1- هيچ بودجه فدرال در دسترسي براي انتقال IPV6 وجود ندارد. بنابراين انتظار مي رود كه شركتها از خريد تجهيزات و به روز رساني شبكه شانه خالي كنند. بيشتر شركتها اين طرح انتقال را در دست اجرا دارند ولي ارزيابيها نشان داده است كه در صورت اجراي عملي اين انتقال بسياري از شركتها و موسسات داراي تاخير هستد .
2- بودجه موسسات IT به شدت مورد توجه قرار گرفته است ، مخصوصاً بودجه جاري سال 2007 براي IT با توجه به ادامه تفكيك ، ثابت مانده است.
در حاليكه چين برنامه ريزي كرده است كه پي قراول استفاده از IPV6 طي برنامه 5 ساله براي نسل بعدي اينترنت چين ،باشد.
آدرس دهي:
بدون توجه به پيكربندي خودكار بدون تابعيت ، آدرس دهي انعطاف پذيرتر و كشف امنيت همسايه (SEND) ، ساير خصوصيات IPV4 بدون تغيير يا با تغيير كوچكي به IPV6 منتقل مي شود. بنابراين توسعه IPV6 با به اتمام رسيدن فضاي آدرس ،شروع مي شود.
طول 128 بيت
آدرسهاي IPV6 عموماً شامل دو بخش منطقي است:
اولين تغيير ازIPV4 به IPV6 ، طول آدرس شبكه است. همانگونه كه توسط RFC4291 تعريف شده است ، طول آدرس در IPV6 ،128 بيت است در حاليكه آدرسهاي IPV4 ،32 بيت است.بنابراين فضاي آدرسي IPV4 به سختي شامل 4 بيليون آدرس است ،ولي در مورد IPV6 اين فضاي آدرسي براي آدرس دهي به 1038×4/3 كفايت مي كند.
 
نكته:
يك پيشوند 64 بيتي شبكه يا پيش شبكه و يك بخش 64 بيتي هاست كه يا بصورت خودكار از آدرس MAC رابط و يا بصورت متوالي تخصيص داده مي شود. با توجه به آدرسهاي منحصر بفردي كه MAC در سطح جهاني دارد و از اينطريق وسيله كاربر و خود كاربردر حين تغيير آدرسهاي IPV6 و زمان دسترسي، قابل جستجو هستند ، RFC3041 براي كاهش جستجوي كاربر توسط يك آدرس IPV6 توسعه پيدا كرد،بنابراين ترميم برخي از بي ناميهاي احتمالي در IPV4 فعلي وجود دارد. RFC3041 مكانيسمي براي سري اتفاقي متغير با زمان معرفي ميكند كه بعنوان مشخص كننده مدار رابط ، جابجايي بدون تغيير و آدرسهاي MAC قابل جستجو مورد استفاده قرار مي گيرد .
آدرسهاي IPV6 معمولاً به صورت گروههاي هشت تايي براي اعداد چهار رقمي در مبناي شانزده نوشته مي شود. براي مثال آدرس 2001:0db8:85a3:08d3:1319:8a2e:0370:7334 يك آدرس معتبر در IPV6 مي باشد.
اگر يك گروه چهار رقمي به صورت 0000 باشد ، صفرها مي توانند حذف شده و به جاي آنها از دو دونقطه (::) استفاده كرد. براي مثال آدرس 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:1428:57ab را مي توان به صورت خلاصه شده 2001:0db8::1428:57ab نوشت. بر اساس اين قاعده هر عدد از 0000هاي متوالي را مي توان با استفاده از دو دونقطه جايگزين كرد تا جاييكه در هر آدرس فقط از يك دو كولون (دو نقطه) در آدرس استفاده مي شود. صفرهاي ابتدايي در يك گروه را مي توان ناديده گرفت . بنابراين ،تمامي آدرسهاي زير با هم مشابه و معتبر هستند:
2001:0db8:0000:0000:0000:0000:1428:57ab
2001:0db8:0000:0000:0000::1428:57ab
2001:0db8:0:0:0:0:1428:57ab
2001:0db8:0:0::1428:57ab
2001:0db8::1428:57ab
2001:db8::1428:57ab
داشتن بيش از دو دونقطه در يك آدرس غير مجاز است زيرا باعث مبهم شدن آن مي شود.
يك زنجيره 4 بيتي در انتهاي يك آدرس IPV6 نيز مي تواند به صورت دسيمال نوشته شود ،كه با استفاده از نقطه از هم جدا شده اند .از اين نكته نيز اغلب براي سازگاريهاي آدرسي استفاده مي كنند(مطالب زير را ببينيد). بنابراين ::ffff:1.2.3.4 معادل آدرس ::ffff:0102:0304 است و ::ffff:15.16.18.31 نيز مشابه آدرس ::ffff:0f10:121f مي باشد.
آدرسهاي واقعي IPV6 در URLها:
اطلاعات بيشتر را در اين رابطه مي توانيد در RFC4291– ساختار آدرس دهي اينترنت پروتكل نسخه 6 – پيدا كنيد.
در يك URL ،آدرسهاي IPV6 درون كروشه قرار مي گيرد. براي مثال:
http://[2001:0db8:85a3:08d3:1319:8a2e:0370:7344]/
اين نكته اين اجازه را مي دهد تا يك URL را بدون قاطي كردن آدرسهاي  IPV6 و شماره پورت ،تجزيه كرد.
http://[2001:0db8:85a3:08d3:1319:8a2e:0370:7344]:443/

 

 
مشخص كردن شبكه:
اطلاعات بيشتر را در اين رابطه مي توانيد در RFC2731– فرمت آدرسهاي واقعي IPV6 در URLها – و RFC3986- شناسايي منابع همشكل (URI) : نوع تركيب- پيدا كنيد.
شبکه های IPV6 با استفاده از نکات CIDR نوشته می شود.
هر شبکه IPV6 (یا زیر شبکه) مجموعه ای از آدرسهای IPV6 است،بیتهای ابتدایی آدرسها ، که برای شناسایی تمامی هاستها در شبکه مورد استفاده قرار می گیرند ،پیشوند شبکه نامیده می شوند.
یک شبکه با اولین آدرس در شبکه و اندازه بیتهای پیشوند (در مبنای دو) که بوسیله ممیز از هم جدا شده اند ، مشخص می شود.
برای مثال : 2001:0db8:1234::/48 نشان دهنده شبکه ای با آدرس های از 2001:0db8:1234:0000:0000:0000:0000:0000  تا2001:0db8:1234:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF می باشد.
 
انواع آدرسهای IPV6 :
با توجه به اینکه یک هاست می تواند به صورت یک شبکه با پیشوند 128 بیتی مشاهده شود ، برخی اوقات شما می توانید آدرسهای هاستی را ببینید که به صورت 128 بیتی نوشته شده اند.
آدرسهای IPV6را می توان به سه گروه تقسیم کرد:
  • آدرسهای یونی کاست (UNICAST)
  • آدرسهای مولتی کاست
  • آدرسهای Anycast
یک آدرس یونی کاست یک رابط واحد را تعریف می کند. این آدرس یک رابط واحد شبکه را معرفی میکند. هر بسته که به یک آدرس یونی کاست ارسال می شود به همان کامپیوتر مشخص شده تحویل داده می شود.
از درسهای مولتی کاست برای مشخص کردن مجموعه ای از رابط ها که به گره های مختلف بجای یک گره تعلق دارند ،استفاده می شود. زمانیکه یک بسته به آدرسهای مولتی کاست ارسال می شود ، پروتکل بسته را به تمامی رابط های مشخص شده بوسیله آن آدرس تحویل می دهد. آدرسهای مولتی کاست دارای پیشوند FF00::/8 هستند، و هشت تایی دوم چارچوب آدرس ، مثلاً محدوده ایی که آدرس مولتی کاست در آن گسترش می یابد، را مشخص میکند.چاچوبهای متداولی که مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از :
لینک – محلی (2) ، سایت – محلی (5) و جهانی (E).
 

 

آدرسهای خاص:
آدرسهای Anycast ، نیز برای تخصیص به بیش از یک رابط که به گره های مختلف تعلق دارند در نظر گرفته شده اند. با این وجود ، یک بسته که به آدرس Anycast ارسال شده فقط به یک عضو رابطها تحویل داده می شود که عموماً بر اساس نظر پروتکل مسیر یابی ، از نظر فاصله نزدیکترین عضو است. آدرسهای Anycast را به ?سانی نمی توان شناسایی کرد. آنها ساختاری همانند آدرسهای یونی کاست معمولی هستند و فقط از نظر پروتکل مسیر یابی در نقاط چند گانه در شبکه با هم متفاوت هستند.
در IPV6 تعدادی آدرس با معانی خاص وجود دارد:
  • ::/128– آدرسی که در آن تمامی صفرها یک آدرس نا مشخص می باشد و فقط برای نرم افزار مورد استفاده قرار می گیرد.
  • ::/128– آدرس لوپ بک که یک آدرس هاست محلی است. اگر یک کاربرد در یک هاست بسته هایی را به این آدرس ارسال کند ،IPV6 این بسته هارا به همان هاست بر می گرداند. ( همانند 127.0.0.1 در IPV4).
  • ::/96 - که در IPV4 با پیشوند صفر مورد استفاده قرار میگیرد – آدرسهای سازگار.که در حال حاضر مورد توجه قرار نمی گیرند.
  • ::ffff:0:0/96– از این پیشوند برای آدرسهای طراحی شده در IPV4 استفاده شده است. (مکانیسمهای انتقال در زیر را ببینید)
  • 2001:db8::/32– از این پیشوند برای مستندسازی استفاده میشود. )RFC 3849(. هر جاییکه بعنوان مثال آدرس IPV6 داده شده باشد باید از این پیشوند استفاده نمود.
  • fc00::/7– آدرسهای منحصر بفرد محلی (ULA) فقط از طریق سایتهای مشارکتی قابل مسیریابی هستند. آنها در RFC4293 بعنوان جایگزینی برای آدرسهای سایت-محلی تعریف شده اند( ادامه مطالب را ببینید). آدرسها شامل یک عدد شبه تصادفی 40 بیتی است که ریسک ناسازگاری را در صورت ترکیب سایتها یا رسوخ بسته ها به بیرون کاهش میدهد. این فضای آدرسی شامل دو بخش است:
الف) fc00::/8ULA مرکزی که در حال حاضر از آن استفاده نمیشود.
ب) fd00::/8 - تولید و ثبت غیر رسمی ULA بر اساس RFC4193
  • fe80::/64– پیشوند لینک-محلی که فقط آدرسهایی که در لینک فیزیکی محلی معتبر است را مشخص می کند.این پیشوند با پیکربندی خودکار آدرس IP در 169.254.x.x ، IPv4 قابل قیاس است.
  • fec0::/10– پیشوند سایت – محلی که آدرسهایی که فقط درون سازمان محلی معتبر است را مشخص میکند. کاربرد آن در سپتامبر 2004 بوسیله RFC 3879 مورد توجه قرار نگرفت و سیستمها این نوع خاص از آدرسها را پشتیبانی نکردند.
  • ff00::/8– پیشوند مولتی کاست که برای آدرسهای مولتی کاست همانگونه که بوسیله "ساختار آدرس دهی پروتکل اینترنت نسخه 6 " تعریف شده است، مورد استفاده قرار می گیرد.(RFC 4291)

 

بسته IPV6:
در IPV6 هیچ محدوده آدرسی رزرو وجود ندارد و در عوض از کاربردهای مولتی کاست برای مجموعه تمامی هاستها استفاده میشود. IANA فهرست رسمی از فضای آدرسی IPV6 را نگهداری میکند. واگذاری جهانی یونی کاست را می توان در انواع RIRها یا در صفحات GRHDFP می توان پیدا نمود.
ساختار یک عنوان بسته IPV6        
بسته IPV6 شامل دو بخش اصلی است: عنوان و متن پیام
عنوان در اولین 40 هشت تایی/بایت بسته قرار دارد و شامل منبع و آدرسهای مقصد است(هر کدام 128 بیت) است و همانند ورژن (IP نسخه 4 بیتی)،مقدار ترافیک (8 بیتی ،حق تقدم بسته)،برچسب مسیر(20 بیتی ، مدیریت QOS)، طول متن پیام بر حسب بایت(16 بایت) ، عنوان بعدی (8 بیتی)و محدوده هاپ (8 بیتی ، زمان ماندن) می باشد.متن پیام می تواند در حالت استاندارد تا 64 کیلوبایت ، یا در حالت "متن بزرگ" مقادیر بزرگتری را داشته باشد.
منبع: برنامه نویس
 
 

تاریخ ارسال: 1392/6/31
تعداد بازدید: 2559

ارسال نظر


ارتباط با ما


تهران - خیابان انقلاب -روبروی پیچ شمیران - جنب دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز - ساختمان تنکابن - پلاک 352-طبقه 6 - واحد31

تلفنهای تماس: 021-77513268 , 021-77512236 , 021-77613815 , 09197371329
طراحی و تولید: ایده پرداز طلوع

درخواست دمو

درخواست دمو

نرم افزار CMS